سوگند به لبت ، به گیسوانت ، به کمان ابروانت ،

به فسون دیدگانت ، به قشنگی لبانت ،

 به سپیدی دهانت ، به دل سخت چو سنگت ،

به دو چشم عسلی رنگت، به نوای تارو پود چنگت ،

به جمال اب و رنگت

تویی ارام جانم

به قطار کاروانها، به امیر ساربانها، به عروس اسمانها ،

به صدای نی ستان ها ،

که تو را از جان می پرستم

به خدای کس ندیده ، به قشنگی دو دیده ،

 به غمی کز تو رسیده ،به شب نور و سپیده ،

به خدای جسم و روحم ، به خدای اسمانها ،

به تمام کهکشانها ،

تویی اخرین بهارم

به خروش موج دریا ، به شکوه کوه الوند ،

به چمن به دشت و جلگه ، به تمام ارزوها

تویی اخرین امیدم

بر میگردی

می دانم می ایی و من امدنت را به تمامی فصلها،

به جویبارها ، و به بلبل های ترانه خوان

خواهم گفت !

من امدنت را صد بار به گلهای اطلسی

و اسمانها خواهم گفت .

پس ای تنها دلیل زنده بودنم

با قلبی پر از مهربانیو صفا و صداقت

بدون اندک لحظه ای به پیش من بازا ............

یا رب سببی ساز که یارم به سلامت

باز اید و برهاندم از بند ملامت

خاک ره ان یار سفر کرده بیارید

تا چشم جهان بین کنمش جای اقامت.......